تنهای را دوست دارم

همه توان يابان عزيز و پرتوان مبارك

نوشته هايي از زبان يك توان ياب به مناسبت 12 آذر روز معلولين

اول ، سلام به خداي مهربانم ، خدايي كه تمام هستي و زندگي ام از قدرت اوست

سلامي به گرمي خورشيد همراه با عطر گلهاي شقايق بر تمامي دلهاي عاشق زندگي و تمامي انسانها

زندگي براي من زيباست چون با قدرت لايزال الهي زندگي و تمام لحظاتم را زيبا مي بينم

عشق براي من زيباست چون اراده اي دارم از جنس آسمان كه در برابر تمام تيرگيها ايستادگي خواهم كرد

نفس كشيدن برايم زيباست چون با ايمان به خدا و تلاش و پشتكارم به قله هاي رفيع سعادت خواهم رسيد

من انسانم و حق زندگي كردن دارم پس براي زندگي و موفقيتم تلاش مي كنم و اُميدم به خداست

معلوليت من ، محروميت نيست بلكه محدوديت است و محدوديت نمي تواند مانع رشد و تكامل روحم شود

اگر پايي براي دويدن ندارم در عوض قلبي سرشاراز اُميد دارم كه مي توانم با توكل بر روزنه هاي قدرت الهي ، قله هاي بلند سعادت و خوشبختي را يكي پس از ديگري پشت ير بگذارم و به اوج آسمان پاكي و انسانيت برسم

اگر دستي براي لمس كردن ندارم در عوض روحي پاك و بي آلايش دارم كه مي توانم با تكيه بر آن به زيباترين و قشنگترين سرزمين عشق برسم و خودم را باور كنم

اگر چشمي براي ديدن و نگاه كردن ندارم در عوض دلي دارم به وسعت دريا ، كه با نور الهي و عشق به آسمان خوشبختي ، مي توانم تك تك ذرات موجود روي كره زمين را ببينم و حس كنم

اگر گوشي براي شنيدن ندارم در عوض احساسي دارم به پاكي گلهاي سرخ و دلي دارم به ظرافت گلبرگهاي لاله عاشق ، كه با تكيه بر عطر دل انگيز گلبرگهاي احساسم ، كوچكترين صداهاي روي زمين را هم مي توانم بشنوم

صندلي چرخدار من ، كالسكه ي ذريني است كه مي توانم با راندن چرخهايش به سوي آسمان آبي و سرزمين عشق ، به سرزمين آرزوهايم سفر كنم و به تمام رؤياهاي دوست داشتني ام برسم

عصاي سفيد من ، محكم ترين و پاكترين مسيري است كه مرا به خدا مي رساند و براي سفر به پاكترين و زيباتيرن جاده هاي زندگي ، ياريم مي كند

من خدا را دارم ، عشق دارم ، روح دارم ، هدف دارم و زندگي و زنده بودنم را دوست دارم

من با صلاحديد و تدبير خدا به دنيا آمدم پس به خدا و سرنوشتم ايمان دارم و براي درخشندگي لحظه هايم تلاش مي كنم

من به جاودانه بودن روحم ايمان دارم پس هيچ مشكلي نمي تواند مايوس و نوميدم كند

اگر از نگاههاي مردم غمگين مي شوم نشانه ي ضعفم نيست غم من بدليل اينست كه چرا نگاه دلها فقط به ظواهر انسانهاست در صورتي كه ممكن است در پس اين ظاهر روح قدرتمندي نهفته باشد

اما ديگر از نگاهها غمگين نخواهم شد زيرا وقتي مي بينم مردم با ديدن من آه زيبايي مي كشند و چند قدم آنطرف تر خداوند را شكر مي كنند و به خاطر سلامتي خود پروردگار را سپاس مي گويند ، گويي احساس پرواز مي كنم و رضايت تمام وجودم را فرامي گيرد

اگر براي اشتغال ، تحصيل ، رفت و آمد بين مردم ، ..... مشكل دارم براي رفع تمامي مشكلات و معضلاتم تلاش مي كنم و مي دانم كه تو اي هموطن مهربان ، مرا باور داري و براي رسيدن به مقصد نهايي ياريم مي كني

من ياريت را دوست دارم ، عشقي كه در دلت براي خدا مي تپد دوست دارم ، من محبت و صفاي قلبت را دوست دارم و مي دانم كه در تمامي لحظه ها با ديدن قدرتهاي الهي شكرگذار خدا هستي

من خودم را باور دارم و براي رسيدن به اهداف و باورهايم تلاش مي كنم

من ، تو ، ما و همه كساني كه به نوعي معلول يا بهتر است بگويم توان ياب محسوب مي شوند اراده اي داريم از جنس آسمان و قلبي كه راضي است به رضاي پروردگار

ما مي دانيم كه آينده اي روشن در گرو پشتكار ماست و عاقبتي سعادتمند ، نيازمند ايماني استوار و دلي از جنس عشق

پس بيا عاشقانه زندگي كنيم و براي رسيدن به فرداهايي روشن از هيچ كوششي كوتاهي نكنيم

بيا خدايمان را شاكر باشيم و براي تمام نعمتهايي كه به ما ارزاني داشته ، پروردگار را سپاس گوئيم

بيا خودمان را مثل هميشه باور كنيم تا به آنچه كه لايقش هستيم ، برسيم و آينده را روشن ببينيم

به اميد فرداهايي روشن و پر از موفقيت براي تمامي توان يابان پرقدرت كشور عزيزان ايران

يا علي مدد